Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Dzisiaj jest: 18 Sierpień 2022    |    Imieniny obchodzą: Helena, Ilona, Bogusław

 

Grupa VI

 

 

 

Nauczycielka: Marta Miernik

 


ZADANIA DYDAKTYCZNO - WYCHOWAWCZE NA MIESIĄC czerwiec:

 

Tematyka tygodni: 

1. Lato - czas zabawy

2. Kolorowe lato

3. Żegnamy przedszkole

4. Do widzenia

 

PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA PONIEDZIAŁEK 13.12.2021

Temat: Przygotowania do świąt.
 
Witam serdecznie dzieci i ich rodziców. Czy wiecie kochane przedszkolaki jaki mamy dzień tygodnia. Brawo!!!.Dzisiaj mamy poniedziałek.  Przypomnijcie sobie wszystkie dni tygodnia.  Świetnie jeśli Wam się udało. Zapraszam na zajęcia.
 
1. ,,Przywitamy się wesoło” - zabawa na powitanie.
 
 
2. Pierwsza gwiazdka” – wyliczanka Iwony Jabłońskiej-Gabrysiak; zabawa integracyjna. 
R., trzymając sylwetę gwiazdy, mówi wyliczankę i opowiada o swoich życzeniach, marzeniach. 
Dziecko powtarza wyliczankę z użyciem gestodźwięków.  Rodzic. jeszcze raz powtarza wyliczankę i przekazuje dziecku sylwetę gwiazdy, ono mówi o swoich życzeniach.
 
,,Pierwsza gwiazdka”
Iwona Jabłońska-Gabrysiak
 
Pierwsza gwiazdko, jasno świeć,
bo prezenty chcemy mieć.
Wybierz dziecko, raz, dwa, trzy, 
dziś życzenie mówisz ty. 
 
3. Zabawy ruchowe:
Rodzic zwraca uwagę na poprawne wykonywanie ruchów rąk i nóg. 
– „Idą święta” – zabawa orientacyjno-porządkowa. 
R. daje dziecku butelkę, z którą poruszają się swobodnie po pokoju Na sygnał i hasło R.: Idą święta! – zatrzymuje się, uderza butelką o podłogę i skanduje rytmiczne: Idą święta...!, aż R. da sygnał do swobodnego poruszania się.
 
– „Porządki” – zabawa z wymachem rąk. 
Dziecko trzyma butelkę oburącz: jedna ręka z jednej strony butelki, druga na przeciwległym końcu butelki, nogi w rozkroku. Na sygnał i hasło R.:  Porządki! – dziecko  unosi  butelkę ze wspięciem na palce, następnie opuszcza ręce i pięty.
 
- „Dekorujemy choinkę” – zabawa z elementem skłonu.
Dziecko dobiera się w pary z  rodzeństwem, stają do siebie plecami, przekładają i podają sobie butelkę między kolanami i nad głowami.
 
„Wałkujemy ciasto” – ćwiczenie stóp. 
Dziecko w siadzie skulnym, ręce ułożone z tyłu na podłodze, przed stopami leży butelka. Na sygnał i hasło R.: Wałkujemy ciasto! – dziecko przesuwa stopami butelkę po podłodze w przód i do tyłu, do siebie.
 
„Kto szybciej” – zabawa bieżna: 
Dziecko  stawiaj butelki na podłodze. Porusza się swobodnie, omijając butelki, tak by żadna z nich się nie przewróciła. Na sygnał i hasło R., np. Choinka! – dziecko zatrzymuje się przy najbliższej butelce i czekają na sygnał R. do ponownego poruszania się. 
 
4. Rodzica czyta dziecku opowiadanie pt.:
 
 
,,Życzenia dwudziestego pierwszego wieku”
Maciejka Mazan
 
Przyszedł grudzień, święta Bożego Narodzenia zbliżały się coraz bardziej i wszyscy mówili tylko o choince i prezentach. Pani przyniosła do przedszkola małą choinkę i zrobiliśmy bombki i łańcuchy z kolorowego papieru, a także gwiazdę ze srebrnej folii na czubek. Aleksander twierdził, że gwiazdy wyglądają inaczej i jest to naukowo stwierdzone, więc i naszą powinniśmy zmienić tak, żeby pasowała do choinki dwudziestego pierwszego wieku, ale pani wytłumaczyła mu, że to tylko taki symbol, a nie model prawdziwej gwiazdy, i Aleksander dał się przekonać. Ale potem wydarzyło się coś niesłychanego – pani zachorowała! Co prawda zastąpiła ją inna 
pani, także bardzo miła, lecz zrobiło nam się smutno. Nie zdążyliśmy złożyć naszej pani życzeń, 
no bo skąd mieliśmy wiedzieć, że zachoruje na grypę?
– Przecież pani wie, że ją lubicie – powiedziała zastępcza pani. – Zresztą przekażę jej wasze 
życzenia, kiedy ją odwiedzę.
– To pani wie, gdzie mieszka nasza pani? – ożywił się Aleksander. 
– Oczywiście – całkiem niedaleko przedszkola – powiedziała zastępcza pani.
– Zarządzam naradę! – rzucił Aleksander, gdy zastępcza pani się odwróciła. – Co prawda 
święta będą za dwa dni, ale jeszcze zdążymy, jeśli wszyscy weźmiemy się do pracy. 
I przedstawił nam swój plan. Aleksander jest naprawdę wielki!
Następnego dnia Aleksander usiadł za stolikiem, a my podchodziliśmy do niego i pokazywaliśmy mu to, co zrobiliśmy. Gdy przyszła pora spaceru, byliśmy gotowi. Wtedy spakowaliśmy to, co przynieśliśmy z domu, ubraliśmy się ciepło i razem z zastępczą panią poszliśmy do domu naszej prawdziwej pani. Nasza pani mieszkała w domku z ogródkiem. Weszliśmy po cichutku, żeby furtka nie skrzypnęła i na drzewie, które rosło dokładnie przed oknem, rozwiesiliśmy przypięte do sznurka karteczki z literami. Te litery układały się w słowa „WESOŁYCH ŚWIĄT DLA NASZEJ PANI!”. 
Na tym właśnie polegał pomysł Aleksandra. Trzeba przyznać, że te litery wyglądały bardzo 
ładnie – zastępcza pani narysowała je nam na karteczkach ołówkiem, a my pokolorowaliśmy je w domu kredkami i napis rzucał się w oczy z daleka. Tylko Mały Bobek pomylił P z B i gdyby 
Aleksander się nie zorientował, to napis brzmiałby „WESOŁYCH ŚWIĄT DLA NASZEJ BANI!”. 
Zastępcza pani zapukała do drzwi i kiedy nasza pani wyjrzała, zrobiła wielkie oczy. A potem 
zaczęła jakoś dziwnie kasłać i wycierać sobie oczy.
– Kochane dzieci – powiedziała. – Sprawiłyście mi wielką radość, ale... wystarczyłaby zwykła 
kartka...
– Nie, proszę pani – odparł poważnie Aleksander. – Kartka to przeżytek. Mamy dwudziesty 
pierwszy wiek i to są życzenia dwudziestego pierwszego wieku. Od nas wszystkich. Bo my też 
jesteśmy przedszkolakami dwudziestego pierwszego wieku. Prawda?
– Prawda – zgodziła się pani. – Jesteś wielki, Aleksandrze.
– I ja tak sądzę – zgodził się z panią Aleksander. 
 
Rodzic czyta opowiadanie, omawia treść, pyta dziecka :
Jakie święta zbliżały się, o czym wszyscy mówili? 
Co dzieci zrobiły na choinkę? 
Dlaczego Aleksandrowi nie podobała się gwiazda? 
Co się stało z panią? 
Co postanowił Aleksander? 
Kto mu pomógł?
Jaką niespodziankę zrobili pani koledzy i koleżanki Aleksandra? 
Co powiedziała pani na widok niespodzianki?
Co to jest współpraca? 
Dlaczego ludzie powinni współpracować?
 
5.  „Współpraca” – praca z KP2.20–21. Kształtowanie rozwoju społecznego i emocjonalnego, umiejętności budowania wypowiedzi, logicznego myślenia, a także sprawności manualnej. Dziecko opowiada, co dzieje się na ilustracji. Próbuje określić, na czym polega współpraca podczas przygotowań do świąt Bożego Narodzenia. Następnie dokańczaj nalepianie łańcucha według rytmu.
 
6. „Moim życzeniem jest dostać...” – zabawa z elementem dramy; komunikowanie się za pomocą gestów, mimiki, ruchu, dźwięków itp. 
R. przygotowuje zabawki (obrazki lub przedmioty),  np.: lalkę, traktor, piłkę, pluszaki (psa, kota), klocek. Dziecko losuje zabawkę (lub obrazek)  - tak żeby rodzic nie widział, następnie naśladuje daną zabawkę bez użycia słów: gestem, mimiką, ruchem, dźwiękiem. Rodzic odgaduje, jaki prezent wylosowało dziecko. 
 
7. „Przygotowujemy świąteczne pocztówki” – zabawa spostrzegawcza,składanie obrazka z części.
Rodzic przygotowuje dla dziecka pocztówkę pociętą na części. Zadaniem dziecka jest ułożenie pocztówki  z części i naklejenie jej na białą kartkę papieru.
 
 Życzę miłej zabawy! 
Pani Marta
 

PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA PIĄTEK 10.12.2021

 

Temat: Dbamy o powietrze.
 
Witajcie kochani, na początek przesyłam Wam pozdrowienia oraz propozycje zabaw na dzisiaj:
 
1.Przywitajmy się wesołą piosenką: Jeśli jesteś dziś szczęśliwy 
 
https://www.youtube.com/watch?v=az7AZ2La6g4
 
2. „Maska” – zabawa rozwijająca spostrzegawcza; ćwiczenie analizy słuchowej; poznawanie znaczenia wyrazu maska. 
Rodzic prezentuje obrazki z : maską karnawałową (np. zwierzę), maską
do nurkowania, maską  antysmogową dla dzieci, maska  na twarz (kosmetyczną). Dziecko podaje nazwy tych przedmiotów, mówi do czego takie maski służą. Dzielą na sylaby wyraz maska, podają liczbę sylab za pomocą gestodźwięków, podają pierwszą i ostatnią głoskę. Dzieci tylko dzielą wyrazy na sylaby. 
 
3. Zabawy ruchowe – wzmacnianie siły ramion, nóg i tułowia. 
 
„Berek kucany” – dziecko poruszają się w dowolny sposób w rytm dowolnej muzyki. Gdy muzyka milknie, dziecko przykuca. Zabawę należy powtórzyć kilkakrotnie. 
 
„Kotki czyścioszki” – dziecko naśladuje czynności, które po kolei wykonuje kotek (myje się, idzie na spacer, pije mleczko, bawi się wełenką, przeskakuje przez płotek). 
 
„Sport to zdrowie” – Rodzic recytuje treść rymowanki, a dziecko ilustrują ją ruchem.
Na paluszki się wspinamy,w górę rączki wyciągamy, do podłogi dotykamy i ze sobą się witamy. Dzień dobry! Każdy o tym wnet się dowie biegi, skoki czy przysiady dla leniwych nie ma rady. Skok do góry, rzut piłeczką byś mógł chodzić dumnie z teczką! 
 
4.Obejrzenie filmu edukacyjnego pt. ,,Dlaczego musimy zadbać o czyste powietrze? Czym jest SMOG”
https://www.youtube.com/watch?v=baJQkO9G6uk
 
5. „Smok i smog” – rysowanie ołówkiem i kolorowanie kredkami.
Rodzic pyta dziecka: Co to jest smog, nie smok?. Dziecko odpowiada. 
Rodzic informuje, iż smog to zanieczyszczone powietrze, w którym miesza się mgła z różnymi pyłami, np. sadzami z pieca, spalinami z samochodów. Dzieci na kartce przedstawia scenkę ze smokiem i smogiem na bazie informacji, które zostały przekazane.  
 
6. „Ciepło-zimno” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania. 
Dziecko swobodnie porusza się po pokoju Na sygnał i hasło R.: Ciepło! – naśladuje lwy, chodzi na czworakach; Zimno!  – naśladuje pingwiny, chodzi na wyprostowanych, złączonych ze sobą nogach, ręce przy boku. 
 
7. „Uwaga, smok-smog!” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko swobodnie porusza się po pokoju . Na sygnał i hasło R.: Uwaga, smok! –  zatrzymuje się i stoi nieruchomo, bez słowa; Uwaga, smog! – zatrzymuje się, zakrywają dłońmi nos i usta 
i naśladuje kaszel. 
Zabawę można przeprowadzić z wykorzystaniem słownictwa w języku angielskim. 
                               smok dragon                                            smog smog 
 
To wszystko na dzisiaj.
Do zobaczenia! Do poniedziałku! Pa pa....
                                                             Pani Marta

PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA CZWARTEK 09.12.2021

Temat: Urządzenia elektryczne w domu.

Witam Was bardzo serdecznie w czwartkowy poranek.

1. Na początek powitajmy się piosenką ,,Wszyscy są:

Wszyscy są

2. „Urządzenia elektryczne” – rozwiązywanie zagadek A. Maćkowiaka; poznawanie urządzeń elektrycznych, ćwiczenie analizy słuchowej. Rodzic czyta zagadki, dziecko podaje rozwiązania. Dzieli wyrazy na sylaby z pomocą gestodźwięków (klaskanie, tupanie itp.).

Telewizor
Popularne urządzenie.
Ja się przed nim często lenię,
A wy bajki oglądacie.
Pewnie już odpowiedź znacie

Pralka
Kiedy brudne masz ubranie,
Z jej pomocą zrobisz pranie.
Urządzenie to praktyczne,
Zwykle jest automatyczne.
Lodówka
Pokarm żaden się nie psuje,
Gdy go ona przechowuje.
Zimna nawet w ciepłym lecie.
Co to zatem? Odgadniecie?
Radio
Z telewizją konkuruje,
Dźwięki tylko emituje.
Muzyka w nim często leci.
Co to jest? Powiedzcie dzieci?
Czajnik
Bezprzewodowy być może,
Wodę podgrzać ci pomoże.
Gwizdkiem wtedy alarmuje,
Gdy się woda zagotuje.
Suszarka
Podłącz ją do prądu – wietrzyk będzie wiał.
Wysuszysz nią wszystko to, co będziesz chciał.
Często po kąpieli pewnie jej używasz.
Co takiego, powiedz, zagadka ta skrywa?
Krajalnica
W wielu sklepach się znajduje,
Ciężką pracę wykonuje.
Chleb, wędlinkę oraz serki

Ona kroi ci w plasterki.
Ostrą ma też bardzo tarczę,
Więc uważaj na swe palce

3. A teraz rozgrzejemy nasze ciało, poruszajcie się do piosenki „Skaczemy, biegniemy”:

"Skaczemy, biegniemy" - piosenka

4. „Ciepło – zimno” – szukanie przedmiotów.

Rodzic wcześniej chowa w różnych miejscach w domu: np. butelkę z olejem, jabłko, pasztet w puszce, jogurt, makaron, jabłko, butelkę wody. Dziecko po kolei szuka schowanych produktów. Rodzic mówi ciepło, gdy dziecko znajduje się blisko produktu, a zimno, gdy się od niego oddala.

5. Na pewno przyda Wam się trochę ruchu. Załóżcie wygodny strój gimnastyczny i zaczynamy ćwiczenia;

Część wstępna

– „Wiatr i deszcz” – zabawa orientacyjno-porządkowa.

Rodzic daje dziecku kolorową chustę i kładzie na podłodze hula-hoop. Na słowa rodzica.: wiatr – dziecko zaczyna biegać i wymachiwać chusteczką nad głową, na hasło: deszcz – zakłada chustkę na głowę i wchodzi do obręczy. Zabawę należy powtórzyć wielokrotnie.

Część główna

– „Jak piękny kwiat” – ćwiczenie dużych grup mięśni.

Rodzic układa na podłodze kolorowe chustki. Dziecko-pszczółka porusza się swobodnym biegiem w różnych kierunkach, ramionami naśladując ruch skrzydeł owada. Na zapowiedź: Pszczółki na kwiatku – ćwiczący podbiega do dowolnej ułożonej na podłodze chustki i wykonuje klęk podparty. Uginając ręce w łokciach i zbliża nos do podłogi, a następnie wraca do pozycji wyjściowej. Zabawę należy powtórzyć wielokrotnie.

– „Kolorowe motyle” – ćwiczenie kształtujące mięśnie tułowia.

Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, trzymając kolorową chustkę nad głową (dwiema rękami za rogi). Wykonują skłony boczne tułowia, chustką naśladując latającego nad głową motyla. Po chwili robi skłony do przodu i do tyłu, nie odrywając pośladków od podłogi. Zabawę należy powtórzyć wielokrotnie.

– „Złap motyla” – zabawa z elementem podskoku.

Dziecko porusza się w podskokach. Na słowa: Uważaj - dziecko, motylek leci – wyrzuca energicznie chustkę w górę, a następnie próbują ja złapać.

– „Co potrafi chusteczka?” – ćwiczenie rozwijające płynność ruchów.

Dziecko pokazuje, co potrafi chustka: latać – dziecko podrzuca chustkę wysoko do góry; krążyć – przekładają z ręki do ręki, z przodu i z tyłu; podskakiwać – dotyka jednym rogiem chustki do podłogi i energicznie podrywają ją do góry; rysować kółka – zatacza koła raz prawą, raz lewą ręką; tańczyć przy muzyce – tańczy, prezentując swój układ z chustką.

Część końcowa

– „Marsz” – dziecko maszeruje wysoko unosząc kolana do góry.

6. Praca z ZG28 – kodowanie, przeliczanie, rozwój percepcji wzrokowej oraz umiejętności
grafomotorycznych.

Dziecko rysuje po śladzie urządzenia elektryczne, przelicza je i rysuje odpowiednią liczbę kresek. Następnie rysuje szlaczek po śladzie.

7.„Gitara elektryczna” – zabawa ruchowa z przyborem.

Dzieci otrzymuje laskę gimnastyczną- gitarę. Swobodnie maszeruje i naśladuje trzymanie gitary i granie na niej (jedna ręka trzyma laskę, drugą dziecko wykonuje wymachy tak, by ocierała się o laskę). Na sygnał i hasła rodzica.: aplauz!– dziecko zatrzymuje się, unosząc obie ręce z laską, macha nimi w górę i w dół i krzyczy: jeszcze, jeszcze...!; awaria!– stoi nieruchomo, bez słowa.

 

PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA ŚRODĘ 08.12.2021

Temat: Skąd się bierze prąd?

Witajcie kochane przedszkolaki, czy wiecie jaki mamy dzisiaj dzień tygodnia. Świetnie -środę. Przypomnijmy sobie wszystkie dni tygodnia. Zapraszam do posłuchania piosenki ,,Tydzień liczy 7 dni”

Piosenka "Tydzień liczy 7 dni".

1. Na początek jak zawsze powitamy się piosenką ,,Podejmy sobie ręce”

Podajmy sobie ręce

2. „Zagadki – niespodzianki” – rozwiązywanie zagadek A. Maćkowiaka; ćwiczenie analizy słuchowej; przypomnienie zasad bezwzględnego zakazu korzystania z prądu przez dzieci.
Rodzic czyta zagadki. Dzieci odgadują, następnie z przygotowanego wcześniej przez rodzica woreczka rozpoznają za pomocą dotyku i wyciągają przedmioty takie jak: żarówka, latarka, przewód (kabel, przedłużacz – wybór R.). Dziecko podaje ich nazwy, określa, do czego służą, dzieli wyrazy na sylaby z wykorzystaniem gestodźwięków. Rodzic podsumowuje i pyta: Co łączy te wszystkie przedmioty, co mają wspólnego? Dlaczego dzieciom nie wolno korzystać z prądu?. Dziecko odpowiada, sięgając do własnych przeżyć i doświadczeń.

Żarówka
Uważajcie teraz, dzieci:
Dzięki niej światełko świeci,
Wie to każda mądra główka,
Że odpowiedź to...

Żyrandol
Montowany na suficie.
Choć jest ciemno, to widzicie.
On oświetli twe mieszkanie.
Teraz czas na zgadywanie.

Latarka
Na baterię, z żaróweczką,
Konkuruje z zwykłą świeczką,
Kiedy ciemno jest na dworze,
Ona chętnie ci pomoże.

Kabel
Nim łączymy telewizor z elektryczną siecią,
Zabronione jest to jednak wszystkim małym dzieciom.
Niebezpieczny prąd w nim płynie – może zrobić szkodę.
A inaczej nazywamy go zwykle przewodem.

3. „Kable, przewody, liny...” – zabawa dydaktyczna; doskonalenie umiejętności mierzenia stopą, dłonią; rozwijanie umiejętności ustalania stałości długości, poznawanie liczby 5. rodzic przygotowuje pudełko, w którym umieszcza po 2 sztuki takiej samej długości przedmiotów, takich jak np.: linki samochodowe (lub inna gruba lina), przedłużacze różnej długości, nitki, struny do gitary, żyłki wędkarskie. Wyjmuje z pudełka przedmioty, dziecko podaje ich nazwy, określają do czego służą. Rodzic prosi, by dziecko pomogło zmierzyć długość obiektów za pomocą stopy, dłoni – pokazuje sylwety dłoni osoby dorosłej i dziecka. Dziecko liczy palce, wskazują, że zarówno dłoń, jak i stopa mają 5 palców. Rodzic prezentuje liczbę 5, omawia jej wygląd. Wspólnie z dzieckiem podaje nazwy palców jednej dłoni.

4. „Ciepło – zimno” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło rodzica.: Ciepło! – naśladuje chlapanie się wodą, na sygnał i hasło: Zimno! – dobiera się w parę z rodzicem i przytula.

5. „Skąd się bierze prąd?” – burza mózgów; poznawanie źródeł energii elektrycznej.

Rodzic prezentuje świeczkę, lampę naftową i lampkę elektryczną. Dziecko podaje nazwy przedmiotów, omawia ich zastosowanie oraz wskazują cechę wspólną – że dają światło.

Rodzic pyta: Co trzeba zrobić, by te przedmioty świeciły, dawały światło?. Dziecko udziela odpowiedzi. Ustalają, że do lampki elektrycznej potrzebny jest prąd. Rodzic pyta: Skąd się bierze prąd? Kiedy można zobaczyć prąd?, dziecko udziela odpowiedzi. Rodzic informuje, że aby powstał prąd, potrzebne są różne urządzenia, źródło energii: naturalne, takie, jak woda, słońce, powietrze (wiatr) i inne, wytworzone przez człowieka, np. siła mięśni człowieka podczas kręcenia korbą (dawniej), dynamo w rowerze lub przetworzone zasoby naturalne ziemi. Rodzic opowiada o urządzeniu o nazwie generator (inaczej prądnica) – wytwarza prąd, a ten może być magazynowany,np. w baterii, z której później ludzie korzystają i używają w pilotach do telewizora, telefonach, zabawkach itd.

6. „Liczba 5” – praca z KP2.19. Zapoznanie z liczbą, jej aspektem kardynalnym i porządkowym; odzwierciedlanie liczby za pomocą symboli, ćwiczenia grafomotoryczne.

Dziecko dorysowuje lub skreśla elementy tak, by w każdej pętli było ich 5. Następnie łączy liniami lampki z gniazdkami (piątym z lewej i piątym z prawej strony).

7. Paluszki” – zabawa dydaktyczna w oparciu o tekst Iwony Jabłońskiej-Gabrysiak; utrwalenie liczby 5; poznawanie różnych znaczeń wyrazu „paluszki”; wprowadzanie do zachowań proekologicznych – zbiórka zużytych baterii. Rodzic przedstawia tekst Iwony Jabłońskiej-Gabrysiak; prosi dziecko wyjaśnienie, co oznacza słowo paluszki. Dziecko udziela odpowiedzi, np.: przekąska (słone rurki-ciastka do jedzenia), części ręki, nazwa potrawy (rybne, krabowe).
Rodzic prezentuje różnej wielkości i różnego kształtu baterie – każdej po 5 sztuk (okrągłe, płaskie).
Informuje, że często ludzie na okrągłe baterie mówią paluszki. Dziecko porównuje baterie, przelicza ustala, że każdego rodzaju baterii jest 5 sztuk; mierzy palcami ich długość, wskazuje najkrótsze, najdłuższe itp. Rodzic pyta: Co zrobić ze zużytymi bateriami? Dziecko udzielają odpowiedzi, Rodzic informuje, że istnieją takie miejsca, które nazywają się Punktami Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, w skrócie PSZOK, i tam można pozostawić wszystkie elektryczne śmieci.
Rodzic i dziecko wspólnie podejmują decyzję o zbiórce baterii w domu. Następnie powtarzają tekst, próbują zapamiętać go.


,,Paluszki”
Iwona Jabłońska-Gabrysiak


Są paluszki i paluszki.
Jedne karmią nasze brzuszki,
chrupią solą posypane,
w wielkim piecu wypiekane.

Drugie mają rączki moje,
pięć u każdej – tak jak twoje.
Jeszcze są paluszki trzecie,
tego nigdy nie zgadniecie.
Mają mocy co niemiara,
często występują w parach.
Różne sprzęty zasilają,
lecz się szybko zużywają.
To baterie! – powie Staś,

Małgosia oraz Jaś.
– Nie wyrzucaj ich do śmieci! –
Wiedzą o tym wszystkie dzieci.
Do specjalnych pojemników
trzeba zanieść je bez liku.

8. „Źródła energii” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko swobodnie porusza się po pokoju. Na sygnał i hasła rodzica.: mięśnie! – kładzie się na plecach, unoszą nogi do góry, naśladuje kręcenie pedałami na rowerze; słońce! – staje wysoko na palcach, unoszą ręce w górę, wykonują dłońmi półobroty, naśladując świecące słońce; wiatr! – rozkłada ręce szeroko i naśladuje„wiatrak”.

9. Na zakończenie zapraszam do obejrzenia filmu edukacyjnego: „Skąd się bierze prąd w domu?”

"Skąd się bierze prąd?"- film edukacyjny

 

 PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA WTOREK 07.12.2021

 

Temat: Skąd się bierze ciepło w  domu?
 
Witajcie Kochani. Jak Wasze samopoczucie w dniu dzisiejszym? Przygotowałam dla Was propozycje zabaw i ćwiczeń na dzisiaj. Jesteście gotowi? To zaczynamy.
 
 
1.Dzisiejsze zajęcia zaczniemy od powitania piosenką ,,Wszyscy są...”
 
,,Wszyscy są, witam Was, zaczynamy - już czas!
Jestem ja, jesteś Ty. Raz, dwa, trzy!
2. „Ciepło-zimno!” – zabawa ćwicząca spostrzegawczość; doskonalenie orientacji w przestrzeni. 
Rodzic proponuje popularną zabawę w odnajdywanie ukrytych w  pokoju przedmiotów i szukanie ich za pomocą haseł: Ciepło! (idziesz w dobrym kierunku) lub Zimno! (idziesz w złym kierunku). Rodzic wspólnie z dzieckiem ustala, jaki przedmiot będzie schowany, kto go schowa i kto będzie szukał. Rodzic nadzoruje zabawę. 
 
3. „Węglowa opowieść” – słuchanie tekstu Wandy Chotomskiej i rozmowa na jego temat; 
poznawanie znaczenia węgla. 
Rodzic przedstawia tekst, omawia go, pyta: 
Co robili Mruczek i Agatka?
Co się stało, gdy Agatka patrzyła na piec? Jaka bajka przyśniła się Agatce? 
Co było z węgla? itp. 
Rodzic prezentuje kawałki węgla (kamiennego, brunatnego, drzewnego), pyta: 
Skąd się wziął węgiel? 
Jak powstał?
Gdzie dzisiaj jest węgiel? 
Jak nazywa się miejsce, w którym wydobywa się węgiel?
Kto go wydobywa?
Jak węgiel dostaje się do naszych domów? 
Dziecko udziela odpowiedzi,  podaje nazwy rodzajów węgla, omawia  ich wygląd, określa cechy charakterystyczne i różnice między nimi. 
 
,,Węglowa opowieść”
Wanda Chotomska
 
Mruczy piec, mruczy kot pod piecem, mruczy Agatka. Piec mruczy, bo w nim napalone, kot – bo mu ciepło i dobrze, a Agatka – ze złości. Bo została sama w domu i się nudzi. Tarmosi kota za uszy, ale Mruczek nie chce się z nią bawić.
Śpiący jestem, Agatko, baw się szmatką, Agatko, lalce sukienkę uszyj, nie tarmoś mnie za uszy. Domyśla się tego Agatka z Mruczkowego mruczenia. Dała więc Mruczkowi spokój. Spojrzała na piec. A od pieca szło senne ciepło i senny, różowy blask. Podłoga była poziomkowa, z podłogi wyrastały nóżki krzeseł, podobne do rudego lasu, a kubełek z węglem wyglądał jak gruby pień. Zakołysało się to wszystko przed oczami, jakby płynęła, płynęła na stołeczku, przemienionym nagle w łódkę, przez wielki las, już nie domowych sprzętów, lecz dziwnych drzew. I las szumi wachlarzami liści:
– Psst... cichutko, Agatka zasypia, płynie we śnie przez dziwny las, szumią palmy, a skrzypy skrzypią, zaczynamy bajkę. Już czas. Wtedy odezwał się węgielek z kubełka:
– Był las sprzed tysiącleci, woda zalała las. Zaśnij Agatko, bo teraz na bajkę – nie bajkę czas... Bajkę, bo tylko w bajkach ludzkim głosem mówi węgielek, nie bajkę, bo tak było naprawdę, taką prawdę odczytali uczeni. Woda zalała las. Kiedy spadła, został muł – i ziemia coraz grubszą kołderką przykrywała dawny las. Powietrze nie mogło się tam wcale docisnąć i drewno twardniało powoli, aż zmieniło się w czarny węgiel.
I znów mruczy piec, mruczy kot pod piecem, tylko Agatka nie mruczy. Zapatrzyła się 
na różowe blaski biegające po podłodze, na błyszczący kubełek, na światła ulicy goniące się po ścianach pokoju.
– Tu...tu...tu... – trąbi za oknami jakiś samochód i Agatce zdaje się, że to ona na swoim stołeczku, przemienionym w samochód, odjeżdża w daleką podróż...
Śpi Agatka, śpi. Samochód jej się śni... Żeby jechał samochód, benzyna jest potrzebna, 
a benzynę też można zrobić z czarnego węgla. Kołysze się Agatka na miękkim samochodowym siedzeniu i nagle – stop! – maszyna zatrzymuje się przed apteką. I ze szklanych półek wołają różne lekarstwa:
– Chodź, Agatko, do apteki, chodź zobaczyć z węgla leki!
A okrągła, biała tabletka wytoczyła się aż na ladę i podskakuje, i wyśpiewuje:
– Aspiryna jestem mała, także z węgla, chociaż biała!
Sąsiedni sklep to perfumeria. Stamtąd właśnie wołają do Agatki perfumy z kolorowych 
flakoników.
– Powąchaj nas, Agatko! Pachniemy ładniej od kwiatków. Same sobie nie wierzymy, że też z węgla pochodzimy...
Samochód wiezie Agatkę dalej, za miasto, widać tam jakąś wielką budowę. To buduje się 
kombinat chemiczny, wiele rzeczy będzie się tu robiło z węgla. I nagle Agatka przypomniała sobie, że mama, wychodząc, powiedziała:
„Postaw, córeczko, herbatę na gazie...” – a gaz też jest z węgla. Agatka przeciera oczy...
Mruczy piec, mruczy kot pod piecem, stołeczek jest znów tylko stołeczkiem, nie łodzią ani 
samochodem, a blask padający od pieca wyzłaca węgiel w kubełku jak najprawdziwsze złoto. 
 
4. „Jak powstawał węgiel” – rysowanie węglem; przedstawianie historii powstawania węgla. 
Rodzic przygotowuje białe kartki oraz węgiel do rysowania. Dziecko przypomina, jak powstawał  węgiel i skąd o tym wiadomo, oglądają kawałki węgla do rysowania, podają jego cechy charakterystyczne. Następnie przedstawiają te treści w trakcie rysowania węglem. 
 
5. „Y – wagony” – praca z KP2.18. Ćwiczenie słuchu fonemowego, percepcji wzrokowej i grafomotoryki. 
Dziecko otacza pętlami obrazki, których nazwy kończą się głoską y. 
 
6. „Skąd się bierze ciepło w domu?” – burza mózgów; poznawanie źródeł ciepła. 
Rodzic pyta: 
Skąd się bierze ciepło w domu? 
Jak to się dzieje, że są ciepłe kaloryfery? 
Co jest w środku kaloryfera? 
Czy węgiel jest jedynym źródłem ciepła? 
Co się stanie, kiedy zabraknie węgla? 
Dziecko odpowiada na pytania rodzica.
 
7. „Źródła ciepła” – zabawa ruchowa, ćwiczenia dużych grup mięśniowych. 
Dziecko swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasła Rodzica.: węgiel! – dziecko naśladuje  pracę górnika kilofem, trzyma w dłoniach „kilof” i macha rękoma; słońce! – naśladuje opalanie się na plaży, leży na dywanie; wiatr! – obraca się w miejscu wokół siebie; biopaliwa! – naśladuje zbieranie resztek organicznych, schylając się, dotykając podłoża raz prawą, raz lewą ręką. 
 
8. Praca z ZG27 – rozwijanie sprawności manualnej, percepcji wzrokowej, grafomotoryki, 
umiejętności czytania globalnego. 
Dziecko rysuje po śladzie kable łączące miksery z gniazdkami oraz szlaczek. Dokonuje analizy dźwiękowej wyrazu miksery. 
 

PROPOZYCJE ZAJĘĆ NA PONIEDZIAŁEK 06.12.2021

Temat: Ubieramy się ciepło.
Ho, ho,ho! Witajcie Kochane przedszkolaki. Zapewne wiecie, co mamy dziś za dzień – tak Mikołajki. Byliście grzeczni? To na pewno Mikołaj Was dzisiaj odwiedzi, a może już był?

1. Dzisiejsze zajęcia zaczniemy od mikołajkowych zabaw ruchowych:

Zabawy ruchowe

2. „Które cieplejsze?” – zabawa dydaktyczna; poznawanie różnych materiałów.

Rodzic gromadzi części garderoby wykonane z różnych materiałów (bluzki, swetry, rękawiczki, czapki, skarpety itp.), dziecko podaje jego nazwę, dzieli na sylaby, wymienia pierwszą głoskę. Ocenia, z jakiego materiału wykonano daną rzecz, wybiera rzeczy cieplejsze jego zdaniem, uzasadnia swój wybór.

3. „Kto szedł do Babulki Zimy po nowe odzienie” – słuchanie tekstu Ewy Szelburg-Zarembiny Rodzic czyta tekst i zadaje pytania:

Kto i po co przychodził do Babulki Zimy?

W co pukały ptaki, w co stukały zając i wiewiórka?

Jak się nazywał zając, jak się nazywała wiewiórka?

Dlaczego zając i wiewiórka chciały jaśniejsze futerko?

Skąd wyjęła Babulka futerka dla nich?

W co stukał niedźwiedź?

Co to jest kożuch?

Co to znaczy drzeć pierze, po co są pierze?

,,Kto szedł do Babulki Zimy po nowe odzienie”
Ewa Szelburb-Zarembina


W lecie się można ubrać w byle co. Spać byle gdzie, bo ciepło. Ale teraz, gdy zimno? Kłopot.
Poleciały ptaszki do Babulki Zimy. Stuk-puk! Stuk-puk! dziobkami w lodową szybkę.

Wyjrzała Babulka Zima ze swojej chałupki na lodzie.
– Kto tam? Czego potrzebuje?
– To my, ptaki. Potrzebujemy puchowych kamizeli, bo nam bardzo zimno.
Dała Babulka Zima puchową kamizelę ptakom. Sama siadła sobie pod piecem i pierze drze.
Aż tu nagle biegnie zając z wiewiórką.
Stuk-puk! Stuk-puk! pazurkiem w lodowe drzwi chałupki.
Wyjrzała Babulka Zima.
– Kto tam? Czego potrzebuje?
– To my, zając Szarak z wiewiórką Rudaską. Prosimy o inne futerka.
– O jakie?
– O jaśniejsze. Bo w tych ciemnych z daleka widać nas na białym śniegu.
Poszukała Babulka Zima w swojej zimowej skrzyni. Znalazła jasne futerka dla zająca i wie-
wiórki.
– Macie. Ubierzcie się i zmykajcie!
Ubrali się i zemknęli. Babulka siadła pod piecem i pierze drze.
Aż tu człapie coś wielkiego po śniegu. Stuk-puk! całą łapą w śniegowy dach lodowej cha-
łupki.
Babulka Zima od razu wiedziała, że to stary niedźwiedź z dąbrowy.
Wydostała dla niego największy i najcieplejszy kożuch.
– Masz misiu, okryj się ciepło. Wróć do dąbrowy i śpij!
– Dziękuję – zamruczał miś – okryję się po sam nos i będę spał aż do wiosny.
Poszedł. A Babulka Zima znów wzięła się do darcia pierza. Już jej chyba nikt nie przeszkodzi

4. „Ciepło – zimno” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko swobodnie poruszają się. Na sygnał i hasło rodzica.: Ciepło!– naśladuje chlapanie się wodą, na sygnał i hasło: Zimno!– dobiera się w parę z rodzicem i przytula.
Zabawę można przeprowadzić z wykorzystaniem słownictwa w języku angielskim.
Heat- ciepło cold - zimno

5. Zapraszam do obejrzenia bajki pt. ,,Rudolf czerwonnonosy”:

Rudolf czerwononosy